Archive for oktober, 2015

Wat gaat een jaar toch snel…

Alhoewel het al weer vijf jaar geleden is, voel ik het verlies van Rebbel nog dagelijks. Toch was ik niet op zoek naar een andere hond. Bovendien had ik mijn zinnen gezet op een pup om van jongs af aan samen te kunnen trainen. Haar maatje Rakker was inmiddels zestien jaar oud en die kon ik het niet aandoen om zo’n jong en druk ding in huis te nemen. Zo kabbelden wij door…

Een jaar geleden werd ik opeens getagd in een bericht op Facebook. Een hondje zocht een nieuw huisje. Toen ik de foto zag van het hondje, werd ik toch wel nieuwsgierig. Het bleek een Parson teefje te zijn van acht jaar oud en de baasjes konden haar niet meer de aandacht geven, die zij nodig had. Zonder er echt bij na te denken heb ik contact opgenomen met het gezin. Het valt niet uit te leggen waarom, maar anderen zullen zich hierin herkennen.

Voordat ik ook maar enigszins zou overwegen om haar in huis te nemen, moest het natuurlijk wel goed gaan met mijn eigen hondje Rakker. We spraken met elkaar af, zodat de honden elkaar konden ontmoeten. Het eerste contact was goed. Ze hadden eigenlijk geen aandacht voor elkaar. Het volgende weekend kwam Funny bij ons op proef.

Ik kan mij nog heel goed herinneren, dat ik gereserveerd was. Ik kon haar nooit zo leuk vinden als Rakker. Ze was tenslotte een herplaatser en al acht jaar oud. Ik had mijzelf gewapend tegen mislukking. Opeens merk je snel, dat ze toch best wel leuk is. Het schild begint barsten te vertonen. Opeens merk je, dat je verliefd begint te worden. De keus werd dus al snel gemaakt en na het “proef” weekend is ze niet meer weggegaan…

We zijn nu een jaar verder en ik kan mij mijn leven niet meer zonder Fun voorstellen. Ze is in slechts een jaar tijd zo vreselijk veel mijn hondje geworden. We zijn heel erg gehecht geraakt aan elkaar en kunnen eigenlijk niet meer zonder elkaar. We kwamen er al snel achter dat Fun gek was van knuffelen en ik ook. Aangezien Rakker niet echt een knuffelkont is, kon ik mij helemaal uitleven. Voor haar ging er ook een hele wereld open. Zij had eindelijk haar mens gevonden.

We zijn samen gaan trainen bij de KC Delft en ze werd overgoten met aandacht. Ze mocht mee naar de paarden. Iets wat ze totaal niet kende, maar niet bang voor was. Ze loopt gewoon onder ze door. Jullie horen bij mijn baasje, ik ook. Ze heeft respect voor Rakker’s leeftijd, maar ligt wel graag samen. Spelen doet ze met haar mensen. Het huis ligt dan ook vol met allerlei speeltjes en ik doe maar al te graag met haar mee. Nieuwe werelden gaan voor haar open en ik geniet van haar verrukking om alles samen te mogen beleven.

Onze favoriete bezigheid blijft het knuffelen. Als je haar rug masseert ontspant ze ook zo enorm, dat ze echt niks meer kan… Een soort van catatonische staat net als bij haaien. Waar ik ga, wil zij gaan en omgekeerd. Wij kunnen niet meer zonder elkaar.

Een simpele foto op Facebook. Ik was niet op zoek en als het toch zou gebeuren, moest het een pup worden. Ik had nooit gedacht, zo verliefd te kunnen worden op een acht jaar oud hummeltje dat een nieuw thuis zocht. Het is alsof ze haar hele leven al bij ons is…

Eveline

DSC_0267 DSC_0566 IMG_1528 IMG_2272_2 IMG_3285 IMG_3727 IMG_4673 IMG_5658 IMG_9962

Advertenties

Comments (1) »

Daar lig je dan…

Je was niet gepland. Je was geen moetje. Je was een sprong in het diepe en zeker met onze Sam. We zijn terecht gekomen in een warm bad. Je bent alweer meer dan een jaar bij ons. Wat ben ik blij dat je mijn leven hebt verrijkt. Echt Kadaj, je bent een wereldhond!

Hoe is het mogelijk dat ik je vierde baasje ben. Wat voor leven heb jij achter de rug? Niemand weet precies hoe oud je bent, maar de schatting is elf jaar. Niemand weet wat voor ras je ouders waren, maar ik denk Border Collie en Husky.

Je luistert heel goed zoals een Border kan. Je hebt ook de snelheid, het uithoudingsvermogen van dat ras. Husky zit er ook in, dat zie ik aan je bouw. Wie jouw ouders ook waren, je bent mooi en aandoenlijk in alles wat je doet.

Sam kreeg te maken met een super fitte hond. Je deed haar goed. Er waren weer tennisballen in de tuin om mee te spelen en ze deed haar best om mee te doen. Sam was geweldig en wist met jou om te gaan. Speelmaatjes zijn jullie nooit geworden, maar iedere avond lagen jullie wel op hetzelfde kleed.

De kinderen wilde voorheen niet echt meelopen met het uitlaten, maar met jou wel. Je brengt leven in de brouwerij. Je brengt vreugde en lol. Opeens wilden ze wel het liefst Sam aan de riem…

Als mijn dochter, van nu twee en een half jaar oud, thuis kwam, ging ze eerst op zoek naar Sam om gedag te zeggen. Sam was inmiddels kneiterdoof en wist meestal niet wat er gebeurde. In haar zoektocht naar Sam, had jij mijn dochter al drie keer omver gelopen om ook wat aandacht te krijgen.

Je verwelkomt alle nieuwe honden in de roedel en ja, ze moeten wel eerst weten wie jij bent en dat is in jouw ogen heel veel. Tot hier en niet verder en je hebt zeker een heel kort lontje. Aan de andere kant kan je ook zo leuk spelen met ongecastreerde reutjes, dat je het onmogelijke voor elkaar krijgt. Onbegrijpelijk, maar zo leuk en fijn. Je bent een echte roedelhond, hoe groter de groep hoe beter.

Vier volle dagen gaan wij samen op pad. De andere dagen krijg jij rust, zijn er geen honden om mee te spelen. Het is je eigen schuld. Je toont dan een heel andere kant. Bij mij in de straat en zelfs in onze tuin ben je een draak. Je staat in de buurt bekend als een gevaarlijke hond. Elke hond die langs loopt wordt met geblaf en gegrom langs het hek bedreigd. We zijn nu een jaar verder en ik leg je niet meer vast aan een touw in de tuin. Het was echt niet leuk meer.

Je loopt nu los achter het hek en bij een paar hondjes uit de buurt ga je nog uit je plaat, maar de rest mag langs lopen zonder dat je jezelf ermee bemoeit. Ik vond dit heel moeilijk, maar weet hoe je die andere vier dagen bent met de Roedel. Puppy’s leren van je, je bent maatjes met zoveel. Waar komt die donkere kant vandaan? Je bent hier veilig. Je hoeft nooit meer weg. Zonder jou kunnen wij niet meer.

Laatst kwam ik op straat een hond tegen waar je een bloedhekel aan hebt. Waarom weet ik niet, want Bo is een superhond. Bo loopt altijd los en ik vroeg aan de baas of ik een stukje mee mocht lopen zonder jou aan de lijn te houden. Jij gaat tenslotte soms zonder aanleiding op een hond af. Misschien ben ik het wel, die niet ziet waarom?

Na wat gegrom, om elkaar heen lopen met de haren overeind en de staart fier omhoog, leek het goed te gaan tussen jullie. Ik was zo blij, dat ik het konijn niet zag. Jij wel en met alle gevolgen van dien… Je vloog er achter aan. Het gras over, het fietspad en de straat. Vervolgens een vierbaans weg, waar je officieel maar 50 mag rijden en men toch 70 rijdt. Ik gaf kalm de riem van Sam aan het andere baasje. Sam kon met haar 15 jaar niets meer horen, laat staan dat ze doorhad hoe snel mijn hart tekeer ging.

Na 300 meter was je het konijn toch echt kwijt. Ik heb jouw naam kneiterhard geroepen, maar wist bijna direct dat het geen nut had. Ik moest afwachten hoe dit zou aflopen. Je begon zelf al aan je terugtocht, toen ik opeens een auto zag aankomen. Gelukkig zag de auto jou ook en begon langzamer te rijden. Eindelijk was de weg vrij en zag ik mijn kans. Ik floot en riep hard en hoog zoals je gewend bent. Ik probeerde enthousiast te klinken en zowaar, je kwam in rap tempo naar me toe.

Je wist dat je fout zat en je oren gingen naar achteren. Ik lijnde je alleen maar aan en prees je de hemel in. Twintig jaar ervaring heeft mij dat wel geleerd, altijd prijzen als ze terugkomen. Het was de laatste keer dat ik je los heb laten lopen, dan weet je dat alvast.

De baas van Bo was gelukkig rustig gebleven en ik nam dankbaar afscheid van hem. Twee stappen verder stortte ik in. De tranen biggelden over mijn wangen van pure ontlading. Je voelde het goed aan en liep als een mak schaap met mij mee naar huis.

Je ligt nu alleen op je kleed. Sam is er niet meer. Ik kijk naar je en voel me vol liefde en dankbaarheid. Ik was je ook bijna kwijt geweest. Je kwam onverwachts op ons pad. We waren het zoveelste adres voor jou en ook het laatste. Je kan dan je eigenaardigheden hebben, maar je bent gewoon een wereldhond. We hebben het zo met jou getroffen. Wij kunnen niet meer zonder jou…

Katja

IMG-20151004-WA0004-1rrf_8354.IMG_6446

IMG_6453

Comments (1) »