Een dank je wel, wat eindigde in dank jullie wel…

Zaterdag was het zover. De mensen, die hadden geholpen om het nieuwe uitlaatterrein van de Roedel Doggy Proof te maken, werden bedankt met een BBQ. Niet alleen hadden de meiden en Hans zelf het meeste werk verricht op het terrein, ze hadden nu wederom flink de handen uit de mouwen gestoken.

Toop en ik zouden de fiets pakken. Jammer genoeg missen wij het spoortunneltje voor een directe route en moest de tocht via de Kruithuisweg. Nu heb ik een elektrische fiets en mijn Tobedoos is slechts een middelmaat hondje. Helaas is zij niet een echte held en hangt dan ook tegen de zijkant van het fietskarretje, waardoor je het effect krijgt van een aangetrokken handrem. Ondanks standje storm op mijn snelle fiets, kreeg ik flash backs van mijn fietsvakantie in Frankrijk. Ik heb toen ook menig keer mijn fiets naar boven moeten duwen…

Eenmaal aangekomen bij het prachtige terrein, zag ik een grote groep mensen al gezellig bij elkaar zitten. Ik had verwacht om in deze wildernis op de grond te moeten gaan zitten, maar er moet onwijs veel gesleept zijn met stoelen, zitzakken, tafels en veel, veel voedsel. Ik herkende gelijk mensen van de klusweekenden en Toop had al snel een ander stekkie gevonden dan bij haar baasje.

Er was volop drinken en er waren werkelijk verrukkelijke salades. Iedereen deed makkelijk en het brood werd onderling gescheurd om te beleggen met wat lekkers. Zo zou brood overal gedeeld moeten worden. Het vlees werd klaargemaakt op een vers gemetselde stenen haard en gezien de welbekende onbetrouwbaarheid van plastic bestek, werd dit officieel fingerlicking good!

Ik ben nu eenmaal wie ik ben en hou van delen. Stiekem probeerde ik dan ook wat aan de Tobedoos te geven, want ons buurhondje Kip mocht niet bedelen van het baasje. Heel terecht natuurlijk, maar op slinkse manier kreeg ik toch toestemming om wat stukjes zijn kant op te laten gaan. Uiteraard werd het steeds gezelliger rond mijn stoel. Ik heb weer veel vriendjes gemaakt.

De kleintjes hadden het druk met het bouwen van een boomhut en later met het roosteren van marshmallows. Iedereen had het deze avond naar de zin. Zo ook de hondjes. Bassa, de prachtige boxer, was onvermoeibaar bezig op het veld en zal waarschijnlijk zondag helemaal uitgeteld in haar mand hebben gelegen. Ook zij werd met de fiets uiteindelijk naar huis vervoerd. Het bewijs is deze foto, want ik zou nooit geloofd hebben, dat ze in een klein kratje zou passen!

Uiteindelijk lagen Toop en ik moe, maar zeer voldaan in de stoel. Het werd tijd dat ik haar naar huis bracht.

Het was een bijzonder geslaagde avond.

Dank jullie wel!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: